معصومیت

به هر کجا نگاه می کنی،       

نظر به لا اله می کنی،          

همین که رو به ماه می کنی، 

  همین که سر به چاه می کنی،

                                         حسین ...

تو با اشاره ای جهنم مرا،      

پر از گل و گیاه می کنی،      

                                         حسین ...

تو با نگاه مهربان خود،         

چه با دل سیاه می کنی؟     

                                         حسین ...

اگر ثواب می بری بگو خدا،    

ولی اگر گناه می کنی،        

                                                فقط حسین ...

گاهی دلم می خواهد، بارانی نرم نرمک ببارد،         

و یکی تا سحر، آرام آرام از حسین زمزمه کند،         

و بی قطرۀ اشکی، آرام و بی صدا، دلم خون شود ... 

نـه خواب می آید،                

           نه تاب ...                

               بـاد می آیــد و ...

                              یاد ...

شب بود و ابر تیره و هنگامــه بـاد،                    

ناگاه، برگ زرد ماه از شاخه افتـاد،                    

من ماندم و تاریکی و امواج اوهام،                    

                        در جنگل یاد ...                    

آسیمه سر در بیشه زاران می دویدم،        

                 فریاد ها بر می کشیدم،       

                        من، ماه خود را ...       

                                           گم کرده بودم ...

دستـهـام گیره؛                      

         پاهــــــام گیره؛                               

                  در هر برگش چیزی می نویسند:

                  امروز، چنــد ثانیــــه، آغــوش خـــــدا ... از طرفِ .. مــادر

                  امروز، آفتاب دم صبح، شریک رؤیاها ... از طرفِ .. پــــدر

                  امشب، آرام تــرین خــواب جـهـــــان ... امضـــاء .. رفیق

                  امروز، یک تصنیــف، "آواز پــرِ چلچله ها" ... از طرفِ .. خواهر

                          یک برگ شبنم صبح، کمی پنجره ... از طرفِ .. بـــرادر

                  امروز، یک جاده، تا انتها سپیدار، نم نم باران، پای پیاده ...

                              از طرفِ .. نگاهِ دخترک فال فروش

                  ...

                  امروز، یک سبد سیب برای عزیزترنت ... از طرفِ .. مسجد امیر

                  ...

                  نامه های تقدیر خیلی ها خالی است؛

                             قلم نگاهت را بردار، در جوهر بغض فرو کن،

                                          چیزی بنویس بر این 365 برگ خالی ...

                    پ.ن.1 برای بیماری اگر می نویسی جوهر بیشتری بردار ...

                           پ.ن.2 بر حاشیه برگ برگ تقدیرتان ...

                    روزها همه بی ملال، شب ها همه پر امید، تا هرچه هست درخت سیب ...

                                                                        از طرفِ .. "معصومیت"